संतवाणी

Abhangwani - कोठे गुंतलासी द्वारकेच्या राया । वेळ का सखया लावियेला ।।

Email This BlogThis!Share to X Share to Facebook Share to Pinterest

Newer Post Older Post Home

अभंग

३२८ शोधिसील मूळें ।
३३० मारगीं बहुत ।
३३१ कार्तिकीचा सोहळा ।
३३२ जया दोषां परीहार ।
३३३ एक नेणतां नाडली ।
३३४ म्हणवितों दास ।
३३५ पूजा समाधानें ।
३३६ स्वप्नीचिया गोष्टी ।
३३७ आसुरी स्वभाव निर्दय अंतर ।
३३८ बाळपणीं हरि ।
३३९ अमंगळ वाणी ।
३४० वीट नेघे ऐसें रांधा
३४१ नव्हतों सावचित ।
३४२ अन्नाच्या परिमळें जरि जाय भूक ।
३४३ काय उणें आम्हां विठोबाचे पाई ।
३४४ सेवितों रस तो वांटितों आणिकां ।
३४५ ऐसे ऐसियानें भेटती ते साधु ।
३४६ भवसागर तरतां ।
३४७ जें का रंजलें गांजलें ।
३४८ याजसाठीं भक्ति ।
३४९ अमंगळ वाणी ।
३५० कैसा सिंदळीचा ।
३५१ आचरणा ठाव ।
३५२ गर्भाचें धारण ।
३५३ पतनासि जे नेती ।
३५४ देव आड जाला ।
३५५ न सोडीं न सोडीं न सोडीं ।
३५६ बरवें बरवें केलें विठोबा बरवें ।
३५७ पावलों पावलों ।
३५८ कां होती कां होती ।
३५९ सोडवा सोडवा ।
३६० पुत्राची वार्ता ।
३६१ ध्यानी योगीराज बैसले कपाटीं ।
३६३ वैकुंठा जावया तपाचे सायास ।
३६४ शोकें शोक वाढे ।
३६५ म्हणउनी खेळ मांडियेला ऐसा ।
३६६ वैष्णव तो जया ।
३६७ करोत तपादि साधनें ।
३६८ सद्गुारायें कृपा मज केली ।
३६९ माझिये मनींचा जाणोनियां भाव ।
३७० घालुनियां भार राहिलों निश्चितीं ।
३७१ माझिये मनींचा जाणा हा निर्धार ।
३७२ देव सखा जरी ।
३७४ संतसमागम एखादिया परी ।
३७५ एकली राणागोविंदा सवें ।
३७६ होतें बहुत हें दिवस मानसीं ।
३७७ स्वयें सुखाचे जाले अनुभव
३७८ आजि का वो तूं दिससी दुश्चिती
३८८ मिळोनि गौळणी देती यशोदे गार्हागणीं
३८९ गोरस घेउनी सातें निघाल्या गौळणी
३९० हरी तुझी कांति रे सांवळी
३९१ सात पांच गौळणी आलिया
३९२ विरहतापें फुंदे छंद करिते जाती
३९४ खेळतां मुरारी जाय सरोवरा तिरीं
३९५ धरिला पालव न सोडी माझा येणें
३९६ गाई गोपाळ यमुनेचे तटीं
३९७ कोठें मी तुझा धरूं गेलें संग
४०० कोणी एकी भुलली नारी ।
४०१ करूनी आइत सत्यभामा मंदिरीं रे
४०२ तंव तो हरि म्हणे वो निजांगने वो
४०३ तंव ते म्हणे ऐका हृषीकेशी वो
४०४ कान्हो एकली रे एकली रे
४०५ क्याला मज आयो वारितेसी घरा
४०६ आता न यें मागें
४०७ हरिरता चपळा नारी
४०८ गौळणी आल्या वाज
४०९ आलियें धांवति धांवति भेट होइल म्हुण
४१० आणीक काय थोडीं
४१२ गाईन ते लीळा चरित्र पवाडे
४१३ चौक भरियेला आसनीं
४१४ साच माझा देव्हारा
४१५ विनति घातली अवधारीं
४१६ माझा देव्हारा साचा
४१७ पुढें येते देवी ।
४१९ खेचर खडतर काळ कांपती असुर
४२० देवी देव जाला भोग सरला यावरी
४२१ जाली झडपणी खडतर देवता
४२२ अंगीं देवी खेळे
४२३ पांगुळ जालों देवा नाहीं हात ना पाय
४२७ आंधळ्या पांगळ्यांचा एक विठोबा
४२८ भगवंता तुजकारणें मेलों
४२९ मनु राजा एक देहपुरी
४३० गातो वासुदेव मीं ऐका
४३१ गेले टळले पाहार तीन
४३२ राम राम दोनी अक्षरें
४३३ बोल बोले अबोलणे
५३२ काय नाहीं लवत झाडें
५३३ देखीचा दिमाख शिकोनियां
५३५ तेज्या इशारती ।
५३६ मागें संतीं होतें जें जें सांगितलें
तुम बिन मेरी कौन खबर ले

अभंगवाणी

रूप पाहता लोचनी
सुंदर ते ध्यान उभे
ॐकारस्वरसमर्था
अकार उकार मकार करिती हा विचार
अकार उकार मकार योगीयांची स्थिती
अखंड जया तुझी प्रीती
अखंड वाचे नाम तया न बाधी क्रोध काम
अगा वैकुंठींच्या राया
अंतरीचा भाव जाणोनिया गुज
अधरी धरूनि वेणु
अनाथाचा नाथ दीनाचा दयाळ
अबीर गुलाल उधळीत रंग
अमृताचीं फळें अमृताची वेली
अमृताहुनि गोड नाम तुझें देवा
अलंकपुरासी पांडुरंग गेले
अवघाची संसार सुखाचा करीन
आकल्प आयुष्य व्हावे तया कुळा
आजि आनंदु रे एकी परमानंदु रे
आजि संसार सुफ़ळ झाला गे माये
आतां कोठें धांवे मन
आतां तरी पुढें हाचि उपदेश
आतां माझी चिायणा
आधी मन घेई हाती
आधी रचिली पंढरी
आनंद अद्वय नित्य निरामय
आनुहातीं गुंतला नेणे बाह्य रंग ।
आपुला तो एक देव करुनि घ्याव
आपुलिया बळे नाही मी बोलत ।
आमुचि मिरास पंढरी
आमुचें कुळींचे दैवत श्रीगुरुदत्तराज समर्थ
आम्हां घरीं धन शब्दाचीं रत्नें
आम्ही काय कुणाचे खातो
आम्ही जातों तुम्ही कृपा असों द्यावी
आम्ही विठोबाचे दूत
आरंभी आवडी आदरें आलें नाम
आळंदी हे गाव पुण्यभूमी ठाव ।
आशा हे समूळ खाणोनि काडावी
इथे का रे उभा श्रीरामा
इवलेसे रोप लावियेलें द्वारी
उडाली पक्षिणी गेली अंतराळीं
उदार तुम्ही संत मायबाप कृपावंत
उभारिला ध्वज तिही लोकावरी
ऐका हो नामयाचा जन्म मूळसंचित
ऐसा पुत्र देंई संता
काय सांगों देवा ज्ञानोबाची ख्याती
कृपा करी पंढरीनाथा |
कृष्णमूर्ती होय गे
कैवारी हनुमान आमुचा
कोठे गुंतलासी द्वारकेच्या राया
कोणे गांवीं आहे सांगा हा विठ्ठल
क्षणक्षणा हा चि करावा विचार
गणराया लवकर येई ।
गातों भाव नाहीं अंगीं
गुळ सांडुनि गोडी
गोकुळीच्या सुखा अंतपार नाहीं लेखा
गोणाई राजाई दोघी सासू सुना
गोविंद मना लागलिया छंद
घातली रांगोळी गुलालाची|
चतुर्भुज मूर्ति लावण्य रुपड़े
चोखामेळा संत भला
जगी ऐसा बाप व्हावा
जननिये जिवलगे येवो पांडुरंगे ।
जयाचिये दारी सोन्याचा पिंपळ
जा रे तुम्ही पंढरपुरा
जाऊं देवाचिया गांवां
जागृती पुसे साजणी
जाय जाय तूं पंढरी -:Audio:-
जे का रंजले गांजले |
जें जें घडेल तें तें घडो
ज्ञानाचा सागर सखा माझा ज्ञानेश्वर
ज्या सुखा कारणे देव वेडावला
टाळी वाजवावी गुढी उभारावी
तिर्थी धोंडा पाणी । देव रोकडा सज्जनीं
तुं माझा स्वामी मी तुझा रंक
तुकाराम तुकाराम | नाम घेता कापे यम
तुझी आण वाहीन गा देवराया
तुझी सेवा करीन मनोभावें वो
तुझे भेटीविण जाती
तुळशीचे बनी जनी उकलीत वेणी
त्रिशुळावरी काशीपुरी
देखितांचि रूप विटेवरी
देव गजानन कृपेचा सागर
देव तिळी आला
देव शिवाचा अवतार
देवा माझे मन लागो तुझे चरणी
धन्य आजी दिन संत दर्शनाचा
धरीरे मना तूं विश्वास या नामीं
धर्माची तूं मूर्ती ।
नमो ज्ञानेश्र्वरा निवृत्ती उदारा सोपान देवा
नाम घेताम भगवंताचे
नाम तेंचि रुप रुप तेंचि नाम
पंढरीचा देव बहुत कोवळा
पंढरीचे भूत मोठे
पराविया नारी माउलीसमान
परीमळाची धाव भ्रमर ओढी
पहा ते पांडव अखंड वनवासी
पाहिला नंदाचा नंदन
पाहू द्या रे मज
पिंड घारीने झडपिला
प्राण समर्पिला आम्ही
बोलिले लेकुरे वेडी वाकुडी
ब्रह्ममूर्ति संत जगीं अवतरले
भक्त ऎसे जाणां जे देहीं उदास
भाग्यवंता घरी भजन कीर्तन
भाबांवसी कां रे माझें म्हणसी
भाविकासाठीं उभा
मंगल कर मंगल देवा
माझा देव पांडुरंग पंढरी पंढरी
माझ्या वडिलांचे दैवत
मी अवगुणी अन्यायी
मी गातो नाचतो आनंदे
मुंगी उडाली आकाशी
या रे नाचुं प्रेमानंदे । रामनामचेनि छंदें
या रे नाचू प्रेमानांदे विठ्ठल
याजसाटीं केला होता आटाहास
यातीकुळ गेले माझे हरपोनी
येई गा तु मायबापा पंढरीच्या राया
येई वो येई वो येई धांवोनियां ।
योगियां दुर्लभ तो म्यां देखिला साजणी
रुणुझुणु रुणुझुणु रे भ्रमरा
लंबोदरा तुझा शोभे शुंडादंड
लहानपण दे गा देवा
लावण्य रुपड़े पहा डोळेभरी
लावण्याचा गाभा त्रैलोक्याची शोभा
वाचे विठ्ठल गाईन
विठठलाचे नाम जे माऊलिचे ओठी
विठ्ठल आमुचे सुखाचे जीवन
विठ्ठल सोयरा सज्जन सांगाती
विष्णूचा अवतार सखा माझा ज्ञानेश्वर
वेढा वेढा रे पंढरी
वैकुंठ पंढरी भिंवरेचे तीरीं
शिव शिव अक्षरें दोन
श्रीज्ञानराजें केला उपकार
संतचरणरज लागतां सहज
सर्व सुखाची लहरी
संसाराचे अंगीं अवघीं च वेसनें
सांग पांडुरंगा मज हा उपाव
सुखाचें हे सुख श्रीहरी मुख ।
सुखालागीं करिसी तळमळ
सुंदर ते ध्यान बैसे सिंहासनी
सुवर्ण आणि परिमळ
सेवितो हा रस वाटितो आणिकां
हेचि थोर भक्ति आवडते देवा

Awesome Inc. theme. Powered by Blogger.